Rüyamda Kayıp Oğlum Ve Ben

Rüya:

Rüyamda bir akşam üstü, 6 yaşındaki oğlumla sokaktayız. Eve gelmesini istiyorum ama gelmiyor. “Oynayacağım” diyor. Ama akşam olduğu için eve gelmesini istiyorum. Aynı zamanda etrafta ünlüler var nedense, onların yanında ısrar etmek istemiyorum. Biraz daha oynasın diye bırakıyorum.

Ben yüksek katlı bir binada oturuyormuşum. Rüyamda salonumda kalabalık var ama tanımıyorum. Kapalı olduğum halde açığım nedense. Aşağı bakıp oğluma seslenip eve gelmesini istemek için pencereyi açmaya çalışıyorum ama açılmıyor. Zorluyorum ben de açılsın diye. Çok uzun süre uğraşıyorum açılması için ve o sırada da kalabalık televizyon izliyor ama bir yandan da gözleri bende.

Pencereden balkona zor da olsa geçip aşağı bakıyorum, hava çok kararmış. Oğlumu görmek istiyorum ama göremiyorum. Ona benzeyen biri var orada. “Oğlum, hadi gel” diyorum. “Ben oğlun değilim” diyor. “Nasıl oğlum değilsin, sen osun” diyorum. Çocuk bana, “Halil İbrahim bu tarafa gitti abla, evden kaçacakmış. Babasına gitmek istiyormuş, sen istediklerini almıyormuşsun onun” diyor. (Bu arada ben gerçek hayatımda eşimle ayrıldım.)

Sonra bir hışımla aşağı inmek istiyorum. Asansöre binmek istiyorum, düğmeye basıyorum, bir bakıyorum tuvalet. “Yılmam” diyorum, başka asansör arıyorum ama yok. Merdivenden ineceğim diyorum ama yanımdakiler, “Çok yüksek kattayız, inemezsin” diyorlar. “Ne olursa olsun ineceğim” diyorum. Yanımda tanımadığım bir genç erkek ve genç kız var.

Bu defa asansörü buluyorum ve biniyorum. Sarışın bir kadınla karşılaşıyorum ama tanımıyorum. Asansörde bana, “Yeni araba almışsın, oğlun öyle dedi” diyip “Hayırlı olsun” diyor. Ama ben araba almadım ki diye düşünüyorum o sırada ama söylemiyorum. Oğlumun ismini duyduğum için gözümden yaşlar sıcak olarak akıp yanağımı ısıtıyor. “Sen oğlumu gördün mü? Yani benim oğlum kayıp” diyorum. O da “Ne zamandan beri kayıp?” diyor. Ben de “Öğlen 12’den beri eve gelmedi, getiremedim, gelmek istemedi” diyorum. “Bulunur, dert etme, buralardadır” dedi.

Beni lafa tutuyordu asansörde ama aşağı inmiştim, konuşmak istemedim. “Geldik” diyip birden kapıyı açıyorum. O genç kıza “Hadi gel” diyorum ama gelmesini beklemeden koşarak dışarı çıkıyorum oğlum için. Bu defa hava gündüz, sokakta pazar kurulmuş. Sağa sola bakıp oğlumu arıyorum. Dilim tutulmuş, korkudan konuşamıyorum. Sesimi çıkarmak istiyorum ama çıkmıyor. “Allah’ım, ben nasıl bulacağım onu o kalabalığın içinde” diye düşünüyorum.

Sonra “Bulurum ya, Allah bana bu acıyı vermez, o her istediğimi verir” diye düşünürken o sırada üç tekerlekli, önünde simit satan camekanlı bir satıcının yanında oturmuş. Adam onu pazarda başı boş gördüğü için almış, hem simitini satıyor hem de pazar da dolanıyor ki çocuğun sahibi çocuğu görüp gelip alsın diye. Bu bilgileri biri bana vermiyor, aklıma ayam oluyor nedense. Olaylar bu şekilde ama ben bunları kendi zihnimde “Aa, böyle olmuş” diye hissediyorum.

Gidip oğlumu almak istiyorum ama sesim çıkmıyor, dilim tutulmuş. Adam birden gidiyor. Bir şeyler söylemeye çalışıyorum ama adam beni duymuyor. Peşinden koşuyorum. “Allah’ım, sen bana hep yardım ettin, yine et” diyorum içimden. O bisikletli satıcının arkasında da narların olduğu bir sepet var. Koşup yetişiyorum ve sepete asılıyorum. Ama yine konuşamıyorum. Bir süre bu şekilde arkalarından tutunarak gidiyorum ama sonra durup sepeti çekiyorum ve narlar yere dökülüyor.

Adam arkasını dönüyor ki narlar yerde. Oğlum da o sese dönüp arkasına bakıyor. Beni görünce bu defa yine kaçıyor. Adam diyor ki “Senden neden kaçıyor bu çocuk?” Ben yine dilim tutulmuş bir şekilde “Ben istediklerini alamıyorum, babasına gitmek istiyor” diyorum. Daha çok şey anlatmak istiyorum ama dilim tutulmuş, konuşamıyorum. Hem adamın da ilgisini çekmiyor benim konuşmam, dökülen narları toplayan adamı izliyor. Ben de “Ne anlatıyorsam ki bunları” diyip arkamı dönüyorum.

Oğlumun elinde süt mısırı var, bir kısmını yemiş. “Oğlum, neden böyle yapıyorsun? Ben istediklerini yapacağım, hadi gel benimle” diyorum. O da “Hayır, seninle gelmeyeceğim” diyip uzağımda duruyor. Ardından yanına gitmek istemiyorum çünkü hızlı koşarsa ben onu kaybederim bu kalabalıkta, düşüncesiyle yerimde durup onu uzaktan izliyorum. “Ben ne yapacağım Allah’ım, o çocuk, aklı ermiyor. Babası kötü, onun yanına gitmemesi lazım ama istedikleri olsun diye gitmek istiyor, aklı ermiyor Allah’ım” diyerek içimden dua ederek konuşuyorum.

Bekliyorum. “Allah’ım, bunu da önüme getirir, şimdi ikna olup gelir çocuk” diyorum. O sırada büyük bir korkuyla uykudan uyanıyorum. Yorumlarsanız çok sevinirim. Şu an sabaha karşı saat altı buçuk gibi, göz yaşlarıyla bir korkuyla uyanıp bunları yazıyorum. Manasını merak ediyorum.

Yorum:

Merhaba, rüyanızı yorumlamak için buradayım. Rüyanızda belirgin olan birkaç tema var: oğlunuzla olan ilişkiniz, kontrol ve güç kaybı, ve belirsizlikle başa çıkmak.

Rüyanızda oğlunuzun sizden uzaklaşması ve onu kontrol etme çabalarınız, belki de gerçek hayatta oğlunuzla olan ilişkinizde yaşadığınız bazı zorlukları yansıtıyor olabilir. Oğlunuzun babasına gitmek istemesi, belki de onunla daha fazla zaman geçirmek istediğini veya onunla daha fazla bağlantı kurmak istediğini gösteriyor olabilir.

Rüyanızdaki kontrol ve güç kaybı temaları, hayatınızdaki belirsizliklerle başa çıkmakta zorlandığınızı gösteriyor olabilir. Bu, oğlunuzla olan ilişkinizle ilgili olabilir veya hayatınızın başka bir alanıyla ilgili olabilir.

Son olarak, rüyanızdaki belirsizlik teması, belki de hayatınızdaki belirsizliklerle başa çıkmakta zorlandığınızı gösteriyor olabilir. Bu belirsizlikler, oğlunuzla olan ilişkinizle ilgili olabilir veya hayatınızın başka bir alanıyla ilgili olabilir.

Rüyalar genellikle bilinçaltımızın bir yansımasıdır ve genellikle günlük yaşamımızdaki stres ve endişeleri yansıtır. Bu rüya, belki de hayatınızdaki bazı zorluklarla başa çıkmak için yardım aradığınızı gösteriyor olabilir. Bu konuda profesyonel bir yardım almayı düşünebilirsiniz.

Unutmayın, rüya yorumları kişiden kişiye değişebilir ve bu yorum tamamen sizin rüyanızı ve verdiğiniz bilgileri temel alarak yapılmıştır. Kendinize iyi bakın.